رادمهر

بچه که بودم همیشه فکر می کردم چرا مامانم هیچ وقت مریض نمی شه ولی ما هر چند وقت یه بار سرما می خوریم و انقدرم حالمون بد می شه، و مامان برامون سوپ می پزه و می برتمون دکتر و هزارتا کار دیگه برامون انجام می ده... حالا که مامان شدم می فهمم که مامانم مریض می شد خیلی هم حالش بد می شد ولی ما نمی فهمیدیم چون همیشه همون مامانی بود که می شناختیمش بدون کوچکترین اخم... حالا خودم یه هفته است که از تو ویروس سرماخوردگی رو گرفتم و مریضم در حد تیم ملی حتی دلم نمی یاد برم دکی مبادا که چند دقیقه دیرتر برسم پیش تو... پیشونیم داغه داغه ولی تو خونه یه جوری ام که انگار خوب خوبم فقط به خاطر تو که عصرا منتظر منی... یه بار دراز کشیده بودم دست...

خیلی دلم غصه داره، چرا هیچی نمی خوری؟ چرا لب به هیچ خوراکی نمی زنی حتی دنت شکلاتی رو هم که انقدر دوست داشتی دیگه نمی خوری... دیروز داشتم لباسات رو عوض می کردم دستم قشنگ دنده های کوچولوت رو حس کرد... کلی اشک ریختم برای کوچولوییات... برای پای چشمای قشنگت که گود افتاده... کی تو رو مریض کرد آخه... چقدر بگم آدم مریض نباید نزدیک بچه بیاد چه برسه به این که بغلش کنه و بچلونتش... با اینکه شربت آموکسی داره تموم می شه اما هنوز سرفه های تو خوب نشده... وای من رادی رادان شیطون و سالم خودمو می خوام... ...

نصف شب مثل همیشه گریه کردی، اومدم پیشت... بغلت کردم ... یهو قبلم ریخت... انگار یه گلوله آتیش رو بغل کرده بودم... داغ داغ بودی... من سرد سرد شدم... از ترس صدای قلب خودمو می شنیدم... وای یعنی تبش چند درجه است...وای چرا تب کرده... نکنه یه مریضی خطرناک گرفته؟ نکنه... نکنه.... حتی توان این که بذارمت زمین رو هم نداشتم... با هم رفتیم سراغ داروها و قطره استامینوفن رو دادم خوردی بعد تبت رو اندازه گرفتم... نزدیک ٣٨ درجه... انقدر تو بغلم نگه داشتمت تا تبت اومد پایین بعد سرفه های وحشتناک شروع شد...باورم نمی شد این صدای سرفه تو باشه... دوباره تبت رفت بالا... مگه پیشونی من نبود که پیشونی تو داغ می شد... مگه تن من نبود که تن ...

تازگیا موش می شی... من که بهت می گم موش تو سوراخ... حالا یاد گرفتی بهت می گیم موش شو صورتتو این شکلی می کنی...حالا حق دارم فدات شم؟   ...

...

تیتر رو داشتی ... چه شود... خونه تکونی با رادی رادان... اوه اوه... من و تو و بابا جون و احد آقا این چند روز تعطیلی رو به خونه تکونی گذروندیم ... از ٨ صبح احد آقا بیدار باش زد  سه تایی به صف شدیم ببینیم می خواد چی کار کنه.   .. اومدیم تمیز کاری کنیم دیدیم که رادی رادان اون وسط چهار دست و پا داره می ره ... کجا؟ صاف تو حموم که عاشقشه، آخه برای کارامون درش رو باز گذاشته بودیم ... اومدیم وسلیه جا به جا کنیم دیدیم رادی رادان رفته زیر مبلی که رو هواست و می خوایم زیرش رو جارو کنیم نسشته و داره با انگشتای پاش بازی می کنه(آخ من فدای اون انگشتای پات)   اومدیم بوفه رو خالی کنیم دیدیم رادی رادان کمین کرده واسه و...

نمی دونی خاله! رادمهر این ماشینو برداشت برد سمت دهنش بعد انقدر حرص زد که گازش بگیره از پشت رفت! کمتر از یه سانت مونده بود که سرش بخوره زمین مامانی مثل کاسیاس ( كاسیاس دروازه بان تیم ملی اسپانیا و باشگاه رئال مادرید ) شیرجه زد و دو دستی سر رادمهر رو گرفت.... ای ول مامانی... اینا دقیقا جمله هایی بود که دیروز سینا داشت برای من تعریف می کرد... حالا ببین با شیطنتات داری چی کار می کنی... وقتی سینا اینا رو برام می گفت تو دلم گفتم مامانی تو دریای عشقی... دریای فداکاری و محبت... ممنون که نذاشتی سر رادی رادان بخوره زمین... خدا رو شکر که شما هستین... خدا رو شکر... ...

حالا وقتی انگشتمو گاز می گیری هم از بالا جای دندون موشی روش می افته هم از پایین... اول دو تا دندون پایین... بعد دو تا دندون بالا کنار دندون جلویی ها... و حالا دو تا دندون جلو از بالا در حال جوونه زدن هستن... دلت می خواد همه چیز رو با دندونای کوچولوت بگیری و بکنی... مگه تو شیر کوچولو شدی؟ تازه صدای آقا شیره رو هم در مییاری... قربونت برم با این مرواریدای خوشگل و سفیدت... مامان هر شب دندونات رو با مسواک انگشتی تمیز می کنه (البته با هزار زحمت... چون تو می خوای مسواک رو درسته قورت بدی) و نصفه شبا هم بعد از شیر بهت آب می ده تا مرواریدا خراب نشن... این از سهم من... تا وقتی خودت بزرگ شی و مثل یه قهرمان کوچولو از دندونات جلوی میکروبای...

اون نه ماهی که تو دلم بودی انقدر زود نگذشت که این نه ماهی که تو آغوشمی زود گذشت... اون روزا که تو دلم بودی دوست داشتم زودتر به دنیا بیای تا روی ماهت رو ببینم اما مگه روزها می گذشتند... اما الان ٩ ماهه که کنارمونی... یا خنده هات، با گریه هات، با حرف زدنای دست و پا شکسته ات، با بازی های کودکانه ات با اون نگاه معصومت، با اون شیرینی های مخصوص به خودت... چقدررررر همه چیز با تو قشنگتره، حتی سختی ها... حتی گرفتاری ها... همه و همه با تو قشنگترن.... رادی رادانم دلم می خواد مثل روزای انتظار بچسبونمت به دلم تا خیالم راحت باشه باهاتم، باهامی... وقتی پیش هم نیستیم دلم برای نگاه گرمت پر می زنه... غنج می ره... غش می کنه... راستی تو دقیقا روز ...

      ...